Fakultetska 3, 72000 Zenica, Bosna i Hercegovina    |    tel. (+387 32) 444 420, 444 421     |    fax. (+387 32) 444 431    |    E-mail: rektorat@unze.ba
Univerzitet u Zenici
  Doktorske teze odbranjene na Univerzitetu u Zenici

Datum i mjesto odbrane:
30.08.2013. godine, Zenica
Kandidat:
Harun Hodžić
Mentor:
Prof.dr.sc. Sahib Muminagić
Komisija za odbranu:
Prof.dr.sc. Željko Kaštelan
Prof.dr.sc. Sahib Muminagić
Doc.dr.sc. Mustafa Hiroš


Naslov teme:
IKlinički značaj prognostičkih faktora u karcinomu bubrežnog parenhima i mogućnosti predikcije ishoda liječenja

Rezime
Karcinom bubrežnog parenhima čini 2-3% svih malignoma u odraslih. Godišnje se u Sjedinjenim Američkim Državama (SAD) otkrije oko 30.000 novih bolesnika, dok oko 11.900 umire zbog ove bolesti. Poslednjih godina zabilježen je trend rasta broja oboljelih.
Šanse za izliječenjem primarno ovise o stadiju bolesti i sekundarno od gradusa tumora. Jedino radikalan hirurški zahvat daje dobru šansu za izliječenjem. Standardna operacija je radikalna nefrektomija koja uključuje kompletno odstranjivanje Gerotine fascije.
TNM klasifikacija predstavlja osnovni princip za određivanje prognostičkih faktora. Bolesnici stadija I imaju petogodišnje preživljavanje preko 90%, stadija II oko 83%, stadija III oko 64% i stadija IV oko 25%.
Drugi bitan prognostički pokazatelj je nuklearni gradus. Povećanje nuklearnog gradusa obrnuto je proporcionalno preživljavanju. Za tumore gradusa I petogodišnje preživljavanje je 86%, za tumore gradusa II je 79%, za tumore gradusa III je 59% i za tumore gradusa IV iznosi 29%.Pored dva najvažnija prognostička parametra, pominje se i zahvaćenost vene, način kliničke prezentacije (incidentalni ili simptomatski) i veličina tumora. Takođe, predložena je formula koja uključuje veličinu tumora i način kliničke prezentacije na osnovu koje je moguće odrediti vjerovatnoću petogodišnjeg i desetogodišnjeg preživljavanja.
Našom studijom je obuhvaćeno 158 bolesnika kod kojih je dokazan karcinom bubrežnog parenhima. Analizirana je dobna i spolna distribucija, način detekcije, klinički stadij bolesti, veličina primarnog čvora, opće stanje bolesnika, nuklearni gradus i patohistološki tip karcinoma.

Prosječna starost bolesnika je iznosila 57,5±11,1godina. Bolest je utvrđena u 90 ispitanika muškog i 68 ispitanika ženskog spola.
Preživljavanje bolesnika se značajno razlikuje u odnosu na kliničku prezentaciju bolesti (p<0,0001). U bolesnika kod kojih je bolest otkrivena incidentalno, preživljavanje je 100% nakon 5 godina. Kod bolesnika s lokalnim, odnosno sistemskim simptomimapetogodišnje preživljavanje iznosilo je 89,4%,odnosno 48,5%.
Dužina preživljavanja se značajno razlikuje u odnosu na opće stanje bolesnika (p<0,0001). Kod bolesnika koji su bili ECOG 0 i 1, preživljavanje je 100% nakon 5 godina. Kod bolesnika koji su bili ECOG 2 i 3, petogodišnje preživljavanje iznosilo je 68,2% odnosno 25,0%.
Dužina preživljavanja bolesnika se značajno razlikuje u odnosu na klinički stadij bolesti (p<0,0001). Kod bolesnika koji su imali stadij I bolesti preživljavanje je 100% nakon 5 godina. Kod bolesnika koji su imali stadij II i III bolesti petogodišnje preživljavanje je iznosilo 89,7%, odnosno 69,2%, a u IV stadiju bolesti nakon 2,6 godina nije bilo preživjelih.
Veličina primarnog čvora ne korelira s vremenom preživljavanja (r=-0,154, p=0,159). Podjelom bolesnika na potkategorije u odnosu na veličinu tumorskog čvora nema značajne razlike u preživljavanju (Log rank p=0,0775).
Dužina preživljavanja bolesnika se značajno razlikuje u odnosu na nuklearni gradus (NG) (p<0,0001). Kod bolesnika koji su imali NG 1 preživljavanje je iznosilo 100% nakon 5 godina. Kod bolesnika koji su imali NG 2 i 3 petogodišnje preživljavanje iznosilo je 98,0%, odnosno48,0%, i kod bolesnika koji su imali NG 4 nakon 2,08 godina nije bilo preživjelih.
Dužina preživljavanja bolesnika se značajno razlikuje u odnosu na patohistološki tip karcinoma (p=0,0027) i značajno je duža za bolesnike s konvencionalnim tipom karcinoma u odnosu na hromofobni, 80,3% vs. 61,5% nakon 5 godina.
Ukupno preživljavanje bolesnika s karcinomom bubrežnog parenhima je 81,2% nakon jedne godine, 77,6% nakon 5 godina i 70,4% nakon 10 godina.
Multivarijantnom analizom je utvrđeno da su klinički stadij bolesti, opće stanje bolesnika i nuklearni gradus neovisni prediktori ishoda bolesti, dok veličina tumorskog čvora, način detekcije i patohistološki tip bolesti ne ispunjavaju uslove za neovisne prediktore.

Na osnovu faktora dobijenih multiplom regresionom analizom, utvrđen je težinski faktor za neovisne prediktore, te je izračunat zbir jednačine za svakog bolesnika. Isti je značajno  veći u bolesnika sa smrtnim ishodom, 0,809±0,19 vs. 0,034±0,234 za bolesnike koji su živi (p<0,0001).Ishod liječenja je tačno predviđen u 96,5% bolesnika, i to 98,3% za povoljan ishod i 92,0% za nepovoljan ishod.

Ključne riječi:
karcinom bubrega, preživljavanje, nomogram, prognostički faktori


   početna stranica
webmaster