Šta je DVB?

U objašnjenju za HDTV namjerno sam izostavio DVB (Digital Video Broadcasting), jer to nije jedini digitalni standard za emitovanje TV programa visoke rezolucije. Naime, kao što nisu mogli da se dogovore oko frekvencije struje (50/60 Hz) i prvih standarda za televiziju (PAL/NTSC), tako su i ovaj put Amerikanci i Evropljani usvojili različita pravila.

U Americi ih je definisao Advanced Television Systems Committee, pa se standard zove ATSC. Pored toga što je prilično sličan evropskom, karakterističan je po tome što dozvoljava emitovanje samo jednog programa po kanalu. Kanali su, kao i kod standardne televizije, međusobno razmaknuti za po 6 MHz.

U prosesu izrade evropskog standarda učestvovalo je više institucija a objavili su ga Joint Technical Committee (JTC) of European Telecommunications Standards Institute (ETSI), European Committee for Electrotechnical Standardization (CENELEC) i European Broadcasting Union (EBU). I DVB podrazumijeva niz pravila za emitovanje TV programa, ali njegova ključna prednost, zbog koje je mnogo šire prihvaćen, je što omogućava da se kroz jedan kanal emituje čak pet programa u standardnoj rezoluciji ili dva programa HD rezolucije.

Standard definiše zemaljski način emitovanja DVB-T (terrestrial), satelitski DVB-S, kablovski DVB-C, a kasnije je razvijen niz podstandarda za DVB-H (handheld - za mobilne uređaje), DTT ili DVB-MT (zemaljsko emitovanje preko mikrotalasa), razne multipoint servise (DVB-MS, DVB-MC), DVB-CPCM (content protection and content management) za "savršenije" načine isporuke sadržaja... standard će se vjerovatno razvijati u nedogled.

Digital Video Broadcasting definiše sve što nam za prijenos digitalnog video signala može zatrebati, bez obzira na to gdje i kako ga primate. Poenta primjene DVB signala je što je (kao i svaki digitalni signal) mnogo otporniji na smetnje - u DVB signalu ćete ili uživati u savršenstvu ili ga uopšte nećete videti!