Metode kompresije sa gubicima :

Ove metode sastoje se od tri komponente :

• modelovanje slike (definicija transformacije koja se koristi)
• kvantizacija parametara (kvantizacija podataka dobijenih transformacijom)
• kodovanje

Prvi dio, modelovanje slike, usmjeren je na iskorištavanje statističkih karakteristika slike (npr. korelacija). Pokušava se da što manji broj koeficijenata u transformisanom domenu sadrži što veći dio informacija originalne slike. Ova faza najčešće ne rezultira nikakvim gubitkom informacija.
Cilj kvantizacije je da smanji količinu podataka potrebnu za predstavljanje informacija u novom domenu. Kod kvantizacije u većini slučajeva dolazi do gubitka informacija.
Kodovanje optimizuje reprezentaciju informacija, te se može unijeti detekcija grešaka.
Performanse algoritama za kodovanje s gubicima se najčešće izražavaju preko dva faktora: 

1. faktor kompresije
2. distorzija proizvedena nakon rekonstrukcije

Prvi faktor je objektivan, dok drugi uveliko zavisi o samom izboru slike.
Danas se najčešće koristi transformaciono kodovanje kao što je npr. JPEG budući da postoje već neki oblici standardizacije procesa.