- Prva naučna razmatranja o prirodi svjetlosti poti ču od nizozemskog fizičara Kristijana Hajgensa (1629. – 1695.) 1678. godine i britanskog fizičara Isaka Njutna 1704. godine (1643. – 1727.) Hajgens opisuje širenje svjetlosti talasnom teorijom u svjetlonosnom eteru. Eter se tada smatralo hipotetičkom tvari koja bi trebala ispunjavati svemir i služiti kao medij prostiranja svjetlosti. Nasuprot tom modelu, Njutn je zastupao čestični model, smatrajući da je svjetlost roj čestica. Prema čestičnoj teoriji svjetlosti, čestice svjetlosti izlijeću iz izvora i zatim silnom brzinom putuju kroz prozirna sredstva. Zbog velike brzine gibanja staze su pravci – zrake svjetlosti. Te se čestice na ogledalima odbijaju, a na prelazu iz jednog sredstva u drugo njihov smjer gibanja naglo se mijenja, lomi. Upravo na tim opažanjima temelji se geometrijska optika i veliki dio savremene računarske grafike. S druge strane, postoji čitav niz optičkih pojava koje se ne mogu protumačiti takvim jednostavnim modelom. To su pojave difrakcije ili ogiba, interferencije i polarizacije svjetlosti.