MPEG (eng. Moving Picture Experts Group ) - Radna grupa stručnjaka za standardizaciju digitalnih formata pokretne slike je radna grupa naučnika, ISO/IEC standarda, koji se bave pronalaženjem, objavljivanjem i razvojem standarda za kodovanje video i audio signala. Radna grupa je nastala 1988. godine u Otavi, Kanada. Broji oko 350 stalnih članova iz industrijskih, univerzitetskih i pronalazačkih institucija. Zvanični naziv je ISO/IEC JTC1/SC29 WG1.

MPEG-1 prvobitni (početni) video i audio standard kompresije signala brzine do 1.5 Mbit/s. Danas u upotrebi i kao Video CD standard i popularni "Layer 3" (MP3) audio kompresioni format.MPEG-2, osnovno kodovanje audio i video signala (ATSC, DVB i ISDB, satelitskih digitalnih TV servisa kao što su Dish Network, digitalnih kablovskih televizijskih signala, SVCD...).

 

MPEG-2 je jedan od najpoznatijih standarda za kodiranje/dekodiranje video signala, odnosno načina kodovanja videa. Nagli porast njegove primjene nastao je sa pojavom prvih digitalnih uređaja za snimanje i obradu video sadržaja. Nastao je iz potrebe da se smanji količina podataka neophodna za prenošenje kvalitetnog video signala. Stepen kompresije može biti različit (pa i do 100 puta). Primjera radi neophodan protok za nekompresovanu sliku je oko 270 Mb/s, dok se primjenom MPEG-2 ovaj protok može smanjiti na 2 ili 4 Mb/s, i tako dobijena slika ima sasvim zadovoljavajući kvalitet. U suštini ovog načina kodovanja leži DCT transformacija (diskretna kosinusna transformacija). Danas je jedan od najrasprostranjenijih i najpoznatijih načina kodovanja video signala.Za univerzalnu (vlastitu) upotrebu (reprodukcija na računaru i na novijim DVD playerima) XviD ili DivX format možemo zakodirati video-codecom MPEG4 i audio-codec-om MP3 (eventualno manje popularnim OGG, AAC, AC3), dok ćemo WMV format izbjegavati. Diskove za razmjenu možda je bolje ispržiti u formatu DVD-video video codec-om MPEG2 (radije nego sa MPEG1), i audio codec-om MP2, ili MP1, jer bi za razliku od prethodnog formata DVD-video trebali uredno reproducirati i stariji DVD-playeri. MPEG-2 je codec koji se koristi za zapisivanje filmova na DVD-ove, koristi bitrate preko 1 Mbps.H.264 je još jedan način kodovanja video materijala koji je našao veliku primjenu. Nastao je kao evolucija MPEG-4 načina kodovanja. U sebi uključuje deblokirajuće filtre koji omogućuju da se oštre ivice blokova ublaže, tako da i pri manjim protocima nema jasno uočljive blokovske strukture. Tako dobijamo sliku koja pri duplo manjem protoku ima uporedive karakteristike kao slika kodovana pomoću MPEG-2 algoritma. Za HD reprodukciju putem računara (ali ne i na player-u): format H.264 (zbog iznimne kvalitete reprodukcije), kodira se sa MP2 ili MP1 audio-codec-om za kodiranje zvučnog zapisa (može se koristiti i AC3, PCM ili DTS).