Uzroci CA
Uzrok ovome najčešće leži u činjenici da indeks prelamanja svjetlosti u određenom mediju zavisi od talasne dužine, te se zraci kraće talasne dužine (recimo plave boje) prelamaju više (tj. pod većim izlaznim uglom) od onih sa većom talasnom dužinom. Time se fokusiraju bliže sočivu od dugotalasnih zraka (recimo crvene boje). Kako se bijela svjetlost sastoji od mnoštva talasnih dužina, slika koja se formira (od tačkastog izvora svjetlosti zbog jednostavnosti, kao recimo zvijezde) se sastoji od serije slika različitih boja razvučenih duž optičke ose. Slika zvijezde koja se formira, recimo, u fokusu plave boje se sastoji od plave tačke okružene raznobojnim oreolom sastavljenim od mutnih slika zvijezde različitih veličina i različitih boja. Isto važi i za fokus crvene boje, gdje imamo crvenu zvijezdu okruženu mutnim raznobojnim oreolom. Između ovih fokusa nalazi se ravan gdje se formira slika koja je najmanje razmućena, i to odgovara približno fokusu za žuto-zeleni dio spektra, a to odgovara dijelu spektra na koji je ljudsko oko najosetljivije.
Kako zakoni po kojima se svjetlost reflektuje ne zavise od talasne dužine svjetlosti, hromatska aberacija se javlja samo kod sočiva, a ne i kod ogledala. To znači da su ovom optičkom manom pogođeni teleskopi, refraktori, fotoaparati, durbini, a ne i teleskopi reflektori. Efekti hromatske aberacije mogu se značajno umanjiti korištenjem sistemom dva ili više sočiva sa različitim indeksima prelamanja svjetlosti, mada ni takvi sistemi nisu savršeni.
Ahromatska sočiva, koja se sastoje od dva elementa, dovode fokuse dvije različite boje u istu tačku, i redukuju veličinu oreola drugih boja za približno faktor 10. Troelementni apohromatski sistem smanjuje efekte aberacije još bolje (uporedo smanjuje i efekte sfern aberacije).
Uzrok takođe može biti svojstvo sočiva da proizvodi različita uvećanja za različite talasne dužine svjetlosti. U prvom slučaju se radi o longitudinalnoj ili dužinskoj, a u drugom slučaju o lateralnoj ili bočnoj hromatskoj aberaciji.