3D digitalizacija je proces prikupljanja podataka s trodimenzionalnog objekta i njihovo predstavljanje u kompjuterski razumljivom obliku. Shodno tome, sistemi za 3D digitalizaciju imaju za zadatak da obezbjede izvođenje takvog procesa. Sami sistemi mogu da se podjele u nekoliko kategorija, po svojim mogučnostima primjene, po cijeni i tehnologijama na kojima se zasnivaju. Mogučnosti primjene uključuju animaciju za film, TV ili zabavu, dizajn i stilizaciju proizvoda, kulturne primjene kao što su virtuelni muzeji i restorani, trodimenzionalni katalozi na web sajtovima, snimanje ljudske geometrije za robotsku hirurgiju i proizvodnju proteza. Postoje sistemi koji omogučavaju skeniranje industrijskih objekata – luke, mostovi, putne petlje, elektrane, rafinerije – u cilju upotrebe u CAD bazama podataka za buduće modifikacije i arhiviranje. Tu su i sistemi koji skeniraju na molekularnom i atomskom nivou. Od atoma – do planeta... Zahtjevi koji se postavljaju pred sisteme za 3D digitalizaciju je da daju brz i precizan sken u prihvatljivoj rezoluciji. Večina sistema za 3D digitalizaciju su ili beskontaktni uređaji ili koriste dodirnu sondu. Kontakt Sistemi s dodirnom sondom su na principu ručnog upravljanja, ali su jeftiniji. Mora se dodirivati objekt za svaku trodimenzionalnu tačku koja se želi stvoriti. Dobar primjer ove tehnologije je Immersion MicroScribe-3D (www.immerse.com). Ovakvi sistemi imaju armaturnu “ruku”, pričvršćenu na odgovarajuće postolje, na koju je montirana dodirna sonda. “Ruka” se može slobodno pomjerati po prostoru preko zglobnog sistema. Spojevi na sondinoj armaturi su povezani s potenciometrima koji vrše očitavanja u specifičnim tačkama. Kada je učinjeno dovoljno mjerenja tačaka, može se konstruisati mreža iz čvorova.